ระดับของออทิซึม: ระดับ 1 ระดับ 2 และระดับ 3 หมายความว่าอย่างไรจริงๆ

ถ้าคุณค้นหา “ระดับในออทิซึม” คุณอาจกำลังพยายามทำความเข้าใจตัวเลขที่มีคนใช้ในรายงาน การพูดคุยที่โรงเรียน หรือบทความออนไลน์ ระดับของออทิซึมมักถูกอธิบายเป็นระดับ 1 ระดับ 2 และระดับ 3 แต่ตัวเลขเหล่านี้ไม่ได้จัดอันดับคุณค่า สติปัญญา บุคลิกภาพ หรืออนาคตของคนคนหนึ่ง มันเป็นคำย่อสำหรับความต้องการด้านการสนับสนุน AutisticQuiz.com มี พื้นที่ส่วนตัวสำหรับสะท้อนตนเองเกี่ยวกับลักษณะออทิสติก สำหรับผู้ที่ต้องการภาษามาอธิบายประสบการณ์ของตน ก่อนตัดสินใจว่าการสนับสนุนหรือการประเมินอย่างเป็นทางการแบบใดอาจเหมาะสม คู่มือนี้อธิบายระดับออทิซึมสามระดับที่ได้รับการยอมรับ เหตุใดการค้นหาเรื่องระดับ 4 หรือระดับ 5 จึงอาจทำให้เข้าใจผิด และผู้ใหญ่ ผู้หญิง เด็กหญิง เด็กเล็ก และครอบครัวจะคิดเกี่ยวกับความต้องการด้านการสนับสนุนอย่างสงบขึ้นได้อย่างไร

ระดับของออทิซึมวัดอะไรจริงๆ

ระดับที่ใช้กันทั่วไปมาจากกรอบ DSM-5 สำหรับภาวะออทิซึมสเปกตรัม ในภาษาทั่วไป ระดับเหล่านี้อธิบายว่าคนคนหนึ่งอาจต้องการการสนับสนุนมากเพียงใดในด้านการสื่อสารทางสังคม และในรูปแบบที่จำกัด ซ้ำๆ เกี่ยวกับประสาทสัมผัส หรือเกี่ยวกับกิจวัตร ระดับ 1 หมายถึงต้องการการสนับสนุน ระดับ 2 หมายถึงต้องการการสนับสนุนอย่างมาก ระดับ 3 หมายถึงต้องการการสนับสนุนอย่างมากเป็นพิเศษ

ฟังดูเรียบง่าย แต่ชีวิตจริงมีรายละเอียดมากกว่านั้น คนคนหนึ่งอาจต้องการการสนับสนุนด้านการสื่อสารมากกว่าด้านกิจวัตรประจำวัน หรืออาจกลับกัน ความต้องการด้านการสนับสนุนยังเปลี่ยนไปตามอายุ ความเครียด ภาวะหมดไฟ สิ่งแวดล้อม การเข้าถึงการสื่อสาร ภาระทางประสาทสัมผัส การนอนหลับ และการที่คนรอบข้างเข้าใจเขาหรือไม่ ระดับหนึ่งระดับไม่ใช่ภาพรวมทั้งหมดของคนคนหนึ่ง

มันไม่ใช่สิ่งเดียวกับคำว่าออทิซึม “เล็กน้อย” หรือ “รุนแรง” ด้วย คำเก่าเหล่านี้อาจทำให้คนคนหนึ่งถูกมองแบนลง คนที่ถูกอธิบายว่าอยู่ระดับ 1 ยังอาจเหนื่อยล้าจากการปกปิดตัวเอง ภาวะประสาทสัมผัสล้น ความคาดหวังในงาน หรือความสับสนทางสังคมได้ คนที่ถูกอธิบายว่าอยู่ระดับ 3 ก็อาจมีความชอบที่ชัดเจน ความสัมพันธ์ อารมณ์ขัน การเรียนรู้ และความเป็นเจ้าของชีวิตตนเองที่ควรได้รับความเคารพ ระดับชี้ไปที่ความต้องการด้านการสนับสนุน ไม่ใช่ความเป็นมนุษย์

อาการออทิซึมระดับ 1 ในผู้ใหญ่ ผู้หญิง เด็กหญิง และเด็กเล็ก

ออทิซึมระดับ 1 มักถูกอธิบายว่าต้องการการสนับสนุน ในผู้ใหญ่ อาจเห็นได้เป็นความยากในการอ่านความคาดหวังทางสังคม ต้องใช้เวลาฟื้นตัวมากขึ้นหลังการสนทนา รับมือกับการเปลี่ยนแปลงกะทันหันได้ยาก พึ่งพากิจวัตร หรือรู้สึกท่วมท้นในสถานที่ที่เสียงดังหรือคาดเดาไม่ได้ คนคนหนึ่งอาจจัดการเรื่องเรียน งาน หรือความสัมพันธ์ได้ แต่ยังใช้พลังงานมากไปกับการวางแผน การปกปิดตัวเอง การเตรียมบทพูด หรือการฟื้นตัว

การค้นหาเช่น “อาการออทิซึมระดับ 1 ในผู้ใหญ่”, “ออทิซึมระดับ 1 ในผู้หญิง” และ “ออทิซึมระดับ 1 ในเด็กหญิง” มักมาจากคนที่ไม่ได้สังเกตลักษณะของตนก่อนหน้านี้ ผู้หญิงและเด็กหญิง รวมถึงคนอีกมากที่เรียนรู้การพรางตัว อาจเลียนแบบรูปแบบทางสังคม กดการกระตุ้นตนเองที่มองเห็นได้ ซ้อมคำตอบ หรือซ่อนความสับสน จากภายนอก สิ่งนี้อาจดูเหมือน “ก็ปกติดี” แต่ภายในอาจรู้สึกเหมือนเฝ้าจับตาตัวเองตลอดเวลา

ในเด็กเล็ก ความต้องการสนับสนุนระดับ 1 อาจสังเกตได้จากความแตกต่างในการเล่น ความชอบทางประสาทสัมผัส การตอบสนองต่อชื่อ การเปลี่ยนผ่าน รูปแบบการสบตา ความสนใจซ้ำๆ หรือพัฒนาการด้านการสื่อสาร สัญญาณเหล่านี้แตกต่างกันมาก เด็กเล็กที่ใช้คำพูดได้ก็ยังอาจต้องการการสนับสนุนเรื่องการสนใจร่วมกัน การเล่นที่ยืดหยุ่น หรือการควบคุมประสาทสัมผัส เด็กที่ดูเป็นอิสระก็อาจลำบากเมื่อกิจวัตรเปลี่ยน

สำหรับผู้อ่านที่กำลังจัดระเบียบลักษณะในวัยผู้ใหญ่หรือคำถามเกี่ยวกับปฐมวัย ประสบการณ์แบบทดสอบออทิซึมเชิงให้ความรู้ อาจเป็นวิธีที่อ่อนโยนในการจัดระเบียบข้อสังเกต ไม่ควรถูกใช้เป็นคำตอบสุดท้าย แต่ช่วยให้คุณสังเกตรูปแบบที่ควรนำไปพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติได้

ออทิซึมระดับ 2: การสนับสนุนอย่างมาก โดยไม่ใช้ทางลัดคำว่า “ทำหน้าที่ได้สูง”

ออทิซึมระดับ 2 หมายความว่าคนคนหนึ่งอาจต้องการการสนับสนุนอย่างมาก สิ่งนี้อาจเกี่ยวข้องกับความยากที่เห็นชัดขึ้นในการสื่อสารไปมา ความทุกข์ที่เห็นได้ชัดขึ้นเมื่อมีการเปลี่ยนแปลง ความต้องการด้านประสาทสัมผัสที่มากขึ้น หรือความช่วยเหลือที่บ่อยขึ้นกับกิจวัตรประจำวัน โรงเรียน งาน หรือความสัมพันธ์ การอธิบายว่าเป็นระดับ 2 ไม่ได้หมายความว่าคนคนนั้นไม่มีจุดแข็ง แต่หมายความว่าช่องว่างระหว่างความต้องการของสภาพแวดล้อมกับการสนับสนุนที่เข้าถึงได้ของคนนั้นอาจกว้างขึ้น

คำถามว่า “ออทิซึมระดับ 2 ถือว่าทำหน้าที่ได้สูงไหม” เข้าใจได้ แต่คำว่าทำหน้าที่ได้สูงไม่ค่อยมีประโยชน์ มันอาจซ่อนความต้องการสนับสนุนเมื่อใครบางคนพูดเก่ง เรียนดี หรือดูสงบ และอาจลดทอนความสามารถของคนที่ต้องการการสนับสนุนที่มองเห็นได้ คำถามที่ดีกว่าคือ การสนับสนุนอะไรช่วยให้คนคนนี้สื่อสาร ควบคุมตนเอง มีส่วนร่วม พักผ่อน และเลือกได้

สำหรับภาพรวมระดับ 2 การสนับสนุนที่ช่วยได้อาจรวมถึงตารางภาพ กิจวัตรที่คาดเดาได้ การปรับด้านประสาทสัมผัส เครื่องมือสื่อสาร การเปลี่ยนผ่านที่น้อยลง ความคาดหวังทางสังคมที่ชัดเจน การโค้ชงานชีวิตประจำวัน และคนที่สังเกตภาวะล้นก่อนจะกลายเป็นวิกฤตได้ การสนับสนุนที่เหมาะสมไม่ได้มีไว้ทำให้คนดูเป็นออทิสติกน้อยลง แต่มีไว้ลดอุปสรรคและทำให้ชีวิตจัดการได้มากขึ้น

ออทิซึมระดับ 3 และเหตุใดการค้นหาระดับ 4 หรือระดับ 5 จึงสับสน

ออทิซึมระดับ 3 หมายความว่าต้องการการสนับสนุนอย่างมากเป็นพิเศษ คนคนหนึ่งอาจมีการสื่อสารด้วยคำพูดจำกัด มีความต้องการสนับสนุนสูงในชีวิตประจำวัน ทุกข์อย่างมากเมื่อกิจวัตรเปลี่ยน มีความต้องการควบคุมประสาทสัมผัสอย่างมีนัยสำคัญ หรือมีรูปแบบซ้ำๆ ที่ชัดเจนและกระทบหลายส่วนของชีวิต คนออทิสติกระดับ 3 บางคนใช้คำพูด บางคนใช้ AAC ท่าทาง การพิมพ์ พฤติกรรม การเคลื่อนไหว หรือกิจวัตรที่ไว้ใจได้ในการสื่อสาร การสนับสนุนควรสร้างขึ้นรอบการสื่อสารจริงของคนคนนั้น ไม่ใช่เฉพาะรอบคำพูด

การค้นหาเช่น “ออทิซึมมี 5 ระดับอะไรบ้าง”, “อาการออทิซึมระดับ 4”, “ออทิซึมระดับ 4”, “มีระดับ 6 ในออทิซึมหรือไม่” หรือ “ออทิซึมเกรด 7” มักสะท้อนความสับสน ไม่ใช่หมวดหมู่ออทิซึมอย่างเป็นทางการ กรอบระดับการสนับสนุนปัจจุบันใช้สามระดับ ไม่มีหมวดมาตรฐาน DSM สำหรับออทิซึมระดับ 4 ระดับ 5 ระดับ 6 หรือเกรด 7

แล้วทำไมคนยังค้นหาคำเหล่านี้อยู่? บางครั้งพวกเขาผสมระดับการสนับสนุนในออทิซึมกับชั้นเรียน ระดับการดูแล ป้ายกำกับเก่า ภาษาประกันภัย มาตรวัดความรุนแรง หรือคำอธิบายไม่เป็นทางการในอินเทอร์เน็ต บางครั้งพวกเขาพยายามถามว่า “ถ้าความต้องการของใครบางคนดูสูงกว่าระดับ 3 ล่ะ?” ในกรณีนั้น คำตอบที่ใช้ได้จริงคืออธิบายความต้องการเฉพาะของคนนั้นอย่างละเอียด แทนที่จะสร้างตัวเลขใหม่ขึ้นมา

นักคลินิกคิดเกี่ยวกับความต้องการสนับสนุนข้ามวัยอย่างไร

ความต้องการด้านการสนับสนุนมักถูกพิจารณามากกว่าหนึ่งด้าน การสื่อสารทางสังคมเป็นด้านหนึ่ง: คนคนนั้นเข้าใจ แสดงออก เริ่มต้น ตอบสนอง แก้ความเข้าใจผิด หรือใช้วิธีสื่อสารที่มีอยู่ได้อย่างไร รูปแบบที่จำกัดและซ้ำๆ เป็นอีกด้านหนึ่ง: กิจวัตร ประสบการณ์ทางประสาทสัมผัส ความสนใจที่จดจ่อ การเปลี่ยนผ่าน การเคลื่อนไหวซ้ำๆ และความต้องการความคาดเดาได้

อายุมีความสำคัญ ระดับออทิซึมในเด็กเล็กมักเน้นการสื่อสารช่วงต้น การเล่น การควบคุมประสาทสัมผัส การกิน การนอน การเปลี่ยนผ่าน และกิจวัตรครอบครัว ระดับออทิซึมในเด็กอาจรวมถึงการเข้าถึงห้องเรียน ปฏิสัมพันธ์กับเพื่อน การสนับสนุนการเรียนรู้ เมลต์ดาวน์ ชัตดาวน์ เครื่องมือสื่อสาร และความปลอดภัย ระดับออทิซึมในผู้ใหญ่อาจรวมถึงความคาดหวังในงาน ความเสี่ยงหมดไฟ การใช้ชีวิตอิสระ ความสัมพันธ์ การทำงานบริหารจัดการ สภาพแวดล้อมทางประสาทสัมผัส และผลของการปกปิดตัวเองมาหลายปี

บริบทก็สำคัญ คนคนหนึ่งอาจดูต้องการการสนับสนุนน้อยในบ้านที่เงียบและคาดเดาได้ แต่ต้องการมากกว่ามากในที่ทำงานที่แออัด อีกคนอาจสื่อสารชัดเจนกับคนที่ไว้ใจได้ แต่ลำบากกับผู้ใหญ่ที่ไม่คุ้นเคย แรงกดดันเรื่องเวลา หรือสภาพแวดล้อมทางประสาทสัมผัสที่สว่างจ้า นี่คือเหตุผลที่การสนทนาเรื่องการสนับสนุนที่มีประโยชน์ถามหาตัวอย่าง ไม่ใช่แค่ป้ายกำกับ

บันทึกง่ายๆ เรื่องความต้องการสนับสนุนอาจช่วยได้:

• สถานการณ์ใดง่ายที่สุด และอะไรทำให้มันง่ายขึ้น?
• สถานการณ์ใดมักนำไปสู่ชัตดาวน์ เมลต์ดาวน์ ความเหนื่อยล้า การหลีกเลี่ยง หรือความสับสน?
• การสนับสนุนด้านการสื่อสารแบบใดช่วยได้: ตัวเลือกเป็นลายลักษณ์อักษร เวลาในการประมวลผลเพิ่ม AAC แผนภาพ ภาษาตรงไปตรงมา หรือพักด้านประสาทสัมผัส?
• กิจวัตร สภาพแวดล้อม หรือความคาดหวังใดสร้างช่องว่างมากที่สุดระหว่างความสามารถกับความต้องการ?
• จุดแข็งใดที่แผนการสนับสนุนควรปกป้อง ไม่ใช่มองข้าม?

ก้าวต่อไปที่อ่อนโยนเมื่อคุณถามว่าฉันอยู่ระดับออทิซึมใด

ถ้าคุณถามว่า “ฉันอยู่ระดับออทิซึมใด” อาจมีประโยชน์กว่าหากเริ่มด้วยคำถามอีกแบบหนึ่ง: ฉันต้องการการสนับสนุนแบบใดอย่างสม่ำเสมอเพื่อทำหน้าที่ในชีวิต สื่อสาร ฟื้นตัว และรู้สึกปลอดภัยพอที่จะเป็นตัวเอง? คำถามนี้ให้ข้อมูลที่มีประโยชน์แม้ก่อนการประเมินอย่างเป็นทางการใดๆ

คุณสามารถจดรูปแบบจากชีวิตประจำวัน: ความเหนื่อยล้าทางสังคม ภาวะประสาทสัมผัสล้น การเปลี่ยนแปลงที่ทำให้วันเสีย กิจวัตรที่ช่วยได้ ช่วงเวลาการสื่อสารที่รู้สึกสับสน และจุดแข็งที่ง่ายขึ้นเมื่อสภาพแวดล้อมเหมาะสม ถ้าคุณกำลังสำรวจระดับในออทิซึมให้เด็ก ให้รวบรวมตัวอย่างเฉพาะจากบ้าน โรงเรียน การเปลี่ยนผ่าน การเล่น การนอน การกิน สภาพแวดล้อมทางประสาทสัมผัส และการสื่อสาร ถ้าคุณสำรวจในฐานะผู้ใหญ่ ให้รวมการปกปิดตัวเอง ภาวะหมดไฟ ความต้องการของงาน ความสัมพันธ์ และเวลาฟื้นตัวด้วย

แหล่งข้อมูลออนไลน์ไม่สามารถกำหนดระดับทางคลินิกได้ ผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติสามารถพิจารณาประวัติพัฒนาการ ความต้องการสนับสนุนในปัจจุบัน การสื่อสาร รูปแบบทางประสาทสัมผัส การทำหน้าที่ในชีวิตประจำวัน และปัจจัยร่วมอื่นๆ อย่างไรก็ตาม จุดเริ่มต้นที่อ่อนโยนสำหรับสำรวจลักษณะออทิสติก สามารถช่วยให้คุณเตรียมคำถามที่ดีขึ้น สังเกตรูปแบบ และเข้าสู่การสนทนาด้วยความเข้าใจตนเองมากกว่าความกลัว

ประเด็นสำคัญที่สุดคือ ระดับของออทิซึมเป็นภาษาของการสนับสนุน มันไม่ใช่คำตัดสินตลอดชีวิต ไม่ใช่การตัดสินคุณค่า และไม่ใช่อัตลักษณ์ทั้งหมด เป้าหมายที่ถูกต้องไม่ใช่การไล่ตามตัวเลข เป้าหมายที่ถูกต้องคือเข้าใจว่าอะไรช่วยให้คนคนหนึ่งมีส่วนร่วม สื่อสาร พักผ่อน เรียนรู้ และใช้ชีวิตอย่างมีศักดิ์ศรีมากขึ้น

FAQ

ระดับ 1, 2, 3 ในออทิซึมคืออะไร?

ระดับ 1 หมายถึงต้องการการสนับสนุน ระดับ 2 หมายถึงต้องการการสนับสนุนอย่างมาก และระดับ 3 หมายถึงต้องการการสนับสนุนอย่างมากเป็นพิเศษ ระดับเหล่านี้อธิบายความต้องการสนับสนุนในด้านต่างๆ เช่น การสื่อสารทางสังคม กิจวัตร ประสบการณ์ทางประสาทสัมผัส และรูปแบบที่จำกัดหรือซ้ำๆ ไม่ได้วัดสติปัญญา บุคลิกภาพ คุณค่า หรือศักยภาพ

มีระดับ 6 ในออทิซึมหรือไม่?

ไม่มี กรอบระดับการสนับสนุน DSM-5 ที่ใช้กันทั่วไปมีสามระดับ: ระดับ 1 ระดับ 2 และระดับ 3 การค้นหาระดับ 6 มักมาจากความสับสนกับระบบให้คะแนนอื่น ชั้นเรียน หมวดการดูแล หรือภาษาที่ไม่เป็นทางการบนออนไลน์

ออทิซึมเกรด 7 คืออะไร?

“ออทิซึมเกรด 7” ไม่ใช่ระดับการสนับสนุนมาตรฐานของออทิซึม ถ้ามีคนใช้วลีนี้ ให้ถามว่าเขาหมายถึงระบบใด เขาอาจพูดถึงชั้นเรียน มาตรวัดบริการในท้องถิ่น หรือการจัดระดับความรุนแรงที่ไม่เป็นมาตรฐาน แทนที่จะเป็นระดับออทิซึมที่ใช้ในกรอบ DSM

ออทิซึม 4 ประเภทคืออะไร?

บางคนอาจใช้ “4 ประเภท” เพื่อหมายถึงป้ายกำกับเก่าหรือด้านกว้างๆ ของลักษณะออทิสติก คำเก่าเคยรวมป้ายกำกับ เช่น แอสเพอร์เกอร์ซินโดรม ความผิดปกติออทิสติก PDD-NOS และความผิดปกติสลายตัวในวัยเด็ก ภาษาคลินิกสมัยใหม่โดยทั่วไปใช้ภาวะออทิซึมสเปกตรัมพร้อมระดับการสนับสนุนและคำอธิบายความต้องการเฉพาะบุคคลที่ครบถ้วนกว่า

ออทิซึมระดับ 2 ถือว่าทำหน้าที่ได้สูงไหม?

ไม่ควรพึ่งพาป้ายกำกับทำหน้าที่ได้สูงหรือทำหน้าที่ได้ต่ำ ระดับ 2 หมายถึงต้องการการสนับสนุนอย่างมาก แต่ความสามารถของคนคนหนึ่งอาจแตกต่างกันตามสภาพแวดล้อม บางคนอาจพูดได้คล่องแต่ยังต้องการการสนับสนุนสำคัญด้านประสาทสัมผัส กิจวัตร การสื่อสาร หรือชีวิตประจำวัน

ฉันอยู่ระดับออทิซึมใด?

บทความหรือเครื่องมือสะท้อนตนเองไม่สามารถกำหนดระดับออทิซึมของคุณได้ คุณเริ่มได้ด้วยการบันทึกความต้องการสนับสนุน รูปแบบทางประสาทสัมผัส ความแตกต่างด้านการสื่อสาร กิจวัตร การปกปิดตัวเอง ภาวะหมดไฟ และอุปสรรคในชีวิตประจำวัน ผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติสามารถทบทวนรูปแบบเหล่านั้นในบริบทและอธิบายได้ว่าระดับใด ถ้ามี เหมาะกับกรอบอย่างเป็นทางการ